ԱՐԱՄԱՅԻՍ ՍԱՀԱԿՅԱՆ 1936-2013 - Страница 6 - Forum
Главная
Регистрация

Вход
ՀԱՅԵՐ ՄԻԱՑԵՔ
Приветствую Вас Гость | RSSСуббота, 2017-01-21, 04.12.47
[ Новые сообщения · Участники · Правила форума · Поиск · RSS ]
Страница 6 из 12«12456781112»
Forum » ARMENIA » ՀԱՅ ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ. Армянская Литература. » ԱՐԱՄԱՅԻՍ ՍԱՀԱԿՅԱՆ 1936-2013
ԱՐԱՄԱՅԻՍ ՍԱՀԱԿՅԱՆ 1936-2013
ARTARAMISДата: Суббота, 2014-04-19, 09.45.13 | Сообщение # 51
Генерал-полковник
Группа: A D M I N
Сообщений: 1372
Статус: Offline
ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԲԱՐՈՒԹՅՈՒՆ

Աշխա՛րհ, հիշի՛ր, որ հայոց
Զավակները մեր
Ավելի շատ զոհվե՛լ են,
Քան թե... մահացել:

Ու խորհում եմ ես մեկ-մեկ,
Թե դավերից հետո նենգ՝
Չար աշխարհում ո՞նց ենք մենք
Բարի մնացել:


Այն հայը որ ազգը փոխի և այլ ազգ դառնա
Մահվան օրը հայ արցունքի նա չարժանանա
 
ARTARAMISДата: Суббота, 2014-04-19, 09.45.37 | Сообщение # 52
Генерал-полковник
Группа: A D M I N
Сообщений: 1372
Статус: Offline
ՍԵՐՈՒՆԴՆԵՐԻ ՊԱՐՏՔԸ

Հայկը Բելի դեմ ճակատամարտել,
Հայոց երկիրն է չարից ազատել:

Հայոց երկիրն են ազատել սիրով
Մեսրոպը գրով, Վարդանը սրով:

Դավիթն ազատեց երկիրը Սասուն,
Իսկ Դավիթ-Բեկը՝ Սյունիք-Զանգեզուր:

Հայ ազատասեր քաջերը մեռան
Հանուն Զեյթունի և Մուսա լեռան:

Ղուկասը զոհվեց, Հունանը նույնպես,
Եվ Հայաստանը եկավ-հասավ մեզ:

Սիրենք այս հողը, պահենք, պահպանենք,
Եթե այդ մարդկանց զավակներն ենք մենք:


Այն հայը որ ազգը փոխի և այլ ազգ դառնա
Մահվան օրը հայ արցունքի նա չարժանանա
 
ARTARAMISДата: Суббота, 2014-04-19, 09.46.03 | Сообщение # 53
Генерал-полковник
Группа: A D M I N
Сообщений: 1372
Статус: Offline
ԳԼՈՒԽ ԽՈՆԱՐՀԵՆՔ

Գլուխ խոնարհենք նրանց դեմ լռին,
Ովքեր գլուխ չեն խոնարհել չարին...


Այն հայը որ ազգը փոխի և այլ ազգ դառնա
Մահվան օրը հայ արցունքի նա չարժանանա
 
ARTARAMISДата: Суббота, 2014-04-19, 09.46.32 | Сообщение # 54
Генерал-полковник
Группа: A D M I N
Сообщений: 1372
Статус: Offline
ԲԱՆԱԼԻ

Վ. Մովսիսյանին

Հոռոմ տատը ղարսեցի էր,
Ծեր էր և շա՜տ կանացի էր,
Նա գաղթած էր և կարծում էր
Ղարսի տունը կա՛:

Միշտ հիշում էր հի՜ն Երկիրը,
Միշտ երգում էր հի՜ն երգերը,
Իսկ գաղթելիս՝ տան դռները
Պինդ փակել էր նա:

Երբ մեռնում էր, խաղա՜ղ պահ էր,
Դա մի ուրիշ տեսակ մա՜հ էր,
Ճերմակ բարձը ասես գա՜հ էր,
Իսկ ինքը՝ արքա՜:

Վերջին պահին, երբ գնում է,
Խոր գրպանից լուռ հանում է
Մի բանալի... Եվ հանձնում է
Թոռներին ներկա:

-Սա,- ասում է,- բալեք, ի՛մն է,
Հիմա ձե՛րն է, բոլորի՜նն է՝
Ղարսի մեր տան բանալին է՝
Պահե՛ք՝ պետք կգա...


Այն հայը որ ազգը փոխի և այլ ազգ դառնա
Մահվան օրը հայ արցունքի նա չարժանանա
 
ARTARAMISДата: Суббота, 2014-04-19, 09.46.59 | Сообщение # 55
Генерал-полковник
Группа: A D M I N
Сообщений: 1372
Статус: Offline
ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ՝ ՅՈԹ ՀՈԼՈՎՈՎ

Անծայրածիր տիեզերքում,
Հողագնդում հսկայական՝
Կա հայկական փոքրիկ անկյուն՝
Սովետական նոր Հայաստան:

Երջանիկ ենք, որ աշխարհում -
Պահած ոգին նախնիների,
Զավակներն ենք մենք համարվում
Սովետական Հայաստանի:

Մեր եռանդը և ուժն անհուն,
Սիրտն ու կյանքը մեր թանկագին՝
Կտա՛նք առանց խնայելու
Սովետական Հայաստանին:

Ախ, դեռ շա՜տ կան ցրված հայեր,
Որոնց սրտում, հոգում, տանը
Ազգափրկիչ լույս է դարձել
Սովետական Հայաստանը:

Ամենուրեք և ամեն տեղ
Հպարտ ենք մենք ամբողջ սրտով՝
Մեր այս ուժեղ, մեր այս անշեղ
Սովետական Հայաստանով:

Շա՜տ ենք տեսել արյուն, հուզում,
Ահա ինչու՝ նորից-նորից
Խաղաղությա՜ն ձայնն է լսվում 
Սովետական Հայաստանից:

Գիտե՞ք, թե ո՛վ կհամարվի,
Բախտավոր հայն այս աշխարհում: -
-Ով որ ծնվի, ապրի, մեռնի
Սովետական Հայաստանում:


Այն հայը որ ազգը փոխի և այլ ազգ դառնա
Մահվան օրը հայ արցունքի նա չարժանանա
 
ARTARAMISДата: Суббота, 2014-04-19, 09.47.25 | Сообщение # 56
Генерал-полковник
Группа: A D M I N
Сообщений: 1372
Статус: Offline
ՀԱՅԱՍՏԱՆ՝ ԱՀԱ ԴՈՒ

Հերոսական էջեր ազդու՝ ահա դո՛ւ:
Շինարարի զարկեր հատու՝ ահա դո՛ւ:

Մագաղաթներ հի՜ն-խնկարկու՝ ահա դո՛ւ:
Եվ պոետնե՜ր քնարերգու՝ ահա դո՛ւ:

Տխո՜ւր երգեր պանդուխտ մարդու՝ ահա դո՛ւ:
Կորուստ՝ երկո՜ւ միլիոն որդու՝ ահա դո՛ւ:

Վերածնվա՜ծ փոքրիկ ածու՝ ահա դո՛ւ:
Անմահության մե՜ծ թեկնածու՝ ահա դո՛ւ:


Այն հայը որ ազգը փոխի և այլ ազգ դառնա
Մահվան օրը հայ արցունքի նա չարժանանա
 
ARTARAMISДата: Суббота, 2014-04-19, 09.47.50 | Сообщение # 57
Генерал-полковник
Группа: A D M I N
Сообщений: 1372
Статус: Offline
ԻՄ ՀԻՆ ՈՒ ՆՈՐ ԵՐԿԻՐ

Հաճախ տունդ փլել, սյունն են այրել,
Եվ նույնիսկ գարնանը ձյո՛ւն է արել,
Կռունկն է միշտ տխուր խաբրիկ տարել՝
Եվ «Կռունկ» էր երգում, իմ Հայաստան:
Քեզ խփել են հաճախ ձեռքերը բիրտ,
Արնոտ յաթաղան է իջել գլխիդ:
Բայց փրկվե՜լ է այսօր հերոս որդիդ
Եվ այլո՛ց է փրկում, իմ Հայաստան:

Դու հզոր ես այսօր, ինչպես երբեք:
Ավելի՛ն ես այսօր, քան թե երեկ:
Ե՞րբ պիտի բոլորս մեկտեղ ապրենք
Քո մայրենի գրկում, իմ Հայաստան:
Փոքր ես, բայց որդիներ ունես հսկա,
Նաև Մասիսի պես մի որդի կա -
Ե՞րբ պիտի գրանցվի նա մշտական 
Քո տնային գրքում, իմ Հայաստան:


Այն հայը որ ազգը փոխի և այլ ազգ դառնա
Մահվան օրը հայ արցունքի նա չարժանանա
 
ARTARAMISДата: Суббота, 2014-04-19, 09.48.31 | Сообщение # 58
Генерал-полковник
Группа: A D M I N
Сообщений: 1372
Статус: Offline
ԼՈՒՍԻՆ

Լուսին, հին ես, ինչպես
Ժողովուրդը հայոց,
Լուսին, փոքրանում ես
Ու մեծանում ահա,
Ի՞նչ պատահեց սակայն 
Ժողովրդին հայոց,
Որ առաջվա նման
Չի մեծանում հիմա:

Նա աճում է այսօր
Դավթի նման հզոր,
Հրաշքների հրաշքն
Այս մեծ հողագնդի:
Բայց կիսո՛վ է աճում,
Եվ բախտավոր կեսն այդ
Ունի հզո՜ր թիկունք
Հզո՛ր ժողովրդի: 

Դու կիսվում ես, լուսին,
Ապա լրիվանում,
Իսկ մի կիսված երկիր
Ե՞րբ է լրանալու,
Բախտ ու լեզու կիսված -
Երկու շուրթեր կիսված
Ե՞րբ են միանալու,
Ե՞րբ են համբուրվելու...

Մարդիկ լրիվ սրտով
Հազիվհա՛զ են ապրում,
Իսկ մենք կիսված սրտով
Այս ինչպե՞ս ենք ապրում:
Ու ապրում ենք եթե
Այսպես կիսված սրտով,
Ապա ինչպե՜ս կապրենք
Արդեն լրիվ սրտով...

Ժողովուրդն իմ, լուսի՛ն,
Քեզնից մե՛ծ էր նույնպես,
Շա՜տ էր և աստղերից,
Բայց ի՞նչ մնաց, գիտե՞ս:
Նա նման է հազիվ
Քո փակագիծ-եզրին,
Որ աշխարհի հանդեպ
Հարցակա՛ն է կարծես:

Ամպի տակ ես մտնում
Ու ելնում ես էլի,
Մեր կեսն ամպի տակ է,
Իսկ ե՞րբ պիտի ելնի:
Արեգակն էլ, գիտես,
Մայր է մտնում, ելնում,
Իսկ ե՞րբ պիտի ելնեն
Երկու միլիոն արև...

Ու ոնց դո՛ւ ես լույսդ
Արեգակից առնում,
Այդպես մյուս կեսն է
Մեր արևից վառվում:
Ու երկիրը կիսված
Թող երևա նրա՛նց,
Ում դրոշի վրա
Մի լուսին կա կիսված...

Հասկանո՞ւմ ես, լուսին,
Սուրը զարդեց լույսի՛ն:
Եվ դրոշին նրանց
Դու նմա՜ն չես լուսնի,
Նման ես կեռ սրի
Եվ կեռ յաթաղանի,
Որ այդպես է թվում
Արդեն քանի՛ տարի:

Դու մեզ ների՛ր, լուսին,
Որ հուզված ենք այսպես,
Մեզ հուզել են, լուսին,
Եվ թողել են մեզ կես:
Բայց փա՜ռք նրանց, ովքեր
Փրկեցին այս կեսին,
Եվ փա՜ռք նրանց, ովքեր
Խորհեցին մեր մասին:

Միշտ նայում են հեռվից 
Լավ նկարին պատի,
Բայց ուզում ենք մոտի՛ց
Նայել Արարատին:
Դա լոկ հարց չէ սարի,
Այլ դա հարցն է Դա՛րի -
Ինչ մե՛զ եղավ, թող որ
Այլոց չպատահի՛:

Նայում ենք քեզ, լուսին,
Եվ ամպ չկա երկնում,
Լոկ մի ամպ կա, լուսին,
Ամե՛ն ազնիվ հոգում:
Դու հայ հոգու նման
Բզկտված ես, շիկնած,
Կողքիդ աստղերն ասես
Հայ մարդիկ են ցրված:

Մի օր պիտի հերկենք
Քո դաշտերը վայրի,
Իսկ ե՞րբ պիտի հերկենք
Դաշտերն Ավարայրի:
Քո երեսը մյուս
Մենք տեսել ենք, լուսին,
Իսկ ե՞րբ պիտի տեսնենք
Այն երեսը Մասսի:

Լուսինն այդքան հեռու,
Մարդու ո՛տք է հասել,
Մասիսն այսքան մոտիկ,
Դեռ չե՜նք կարող հասնել:
Ախ, մեզ պետք է, հոգի՛ս, 
Մարել մի հի՜ն կարոտ -
Կամ դո՛ւ արի, Մասիս,
Կամ թե՝ մե՛նք գանք քեզ մոտ:

Մնանք վաղվա հույսին:
Բարի գիշեր, լուսի՛ն:


Այն հայը որ ազգը փոխի և այլ ազգ դառնա
Մահվան օրը հայ արցունքի նա չարժանանա
 
ARTARAMISДата: Суббота, 2014-04-19, 09.48.58 | Сообщение # 59
Генерал-полковник
Группа: A D M I N
Сообщений: 1372
Статус: Offline
ՈՐՏԵ՞Ղ Է ՔՈ ՀԱՅՐԵՆԻՔԸ

Հնարավոր չէ՝ տանն օտարի
Մարդ իրեն տանտեր զգա անկեղծ:
Որտեղ լեզուն է քո մայրենի -
Քո հայրենիքը այնտե՛ղ է հենց...


Այն հայը որ ազգը փոխի և այլ ազգ դառնա
Մահվան օրը հայ արցունքի նա չարժանանա
 
ARTARAMISДата: Суббота, 2014-04-19, 09.49.25 | Сообщение # 60
Генерал-полковник
Группа: A D M I N
Сообщений: 1372
Статус: Offline
ՍՐՏԻ ՉԱՓ ԵՐԿԻՐ

Աշխարհի քարտեզն ահա իմ դեմ.
Դու այնտեղ՝ փոքրի՜կ, բայց քաղցրանո՜ւն:
Թույլ տուր՝ ողջ սրտով քեզ համբուրեմ -
Դու մի սրտի չափ տարածություն...


Այն հայը որ ազգը փոխի և այլ ազգ դառնա
Մահվան օրը հայ արցունքի նա չարժանանա
 
Forum » ARMENIA » ՀԱՅ ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ. Армянская Литература. » ԱՐԱՄԱՅԻՍ ՍԱՀԱԿՅԱՆ 1936-2013
Страница 6 из 12«12456781112»
Поиск:

ПРОЙДИТЕ РЕГИСТРАЦИЮ ЧТОБА НЕ ВИДЕТЬ РЕКЛАМУСайт создан в системе uCoz